Nakakapagod maging TAMBAY

Tambay! Salitang kalye na na-adopt na sa salitang Filipino, mula sa salitang Ingles na “by stander” meaning “tambay” haha ang gulo ko. Anyways, tambay ang gusto kong TOPIC ngayon bakit? Dahil nakakita ako ng isang kumpol ng mga tambay kanina sa labas ng compound namin. Grabe nakakahanga sila, daig pa nila yung “kisses” na laruan noong highschool na kapag itinabi mo raw sa kumpol ng mga bulak ay dadami ito, minsan ibinababad din sa tubig. Parang kisses yung mga tambay, once na nagsama-sama sila, humahayo sila’t nagpapakarami.

Minsan na rin akong naging tambay at sinasabi ko sa inyong nakakapagod ng sobra ang ganitong gawain. Simulan natin sa paggising ng mga tambay sa umaga este tanghali, paggising ng tanghale. Magigising ang mga tropa nating tambay ng mga tanghaling tapat, minsan kapag naputol ang tulog magigising sila ng mga alas onse at pag nasarapan at kinapalan ng mukha, mag-aalas dos na sila gigising. Pagkadilat ng mga mata, hindi pa siya babangon, magmumuni-muni muna. Iisipin niya yung mga ginawa niya noong mga nakaraang araw o di naman kaya’y magsa-sound trip (kunwari nasa music video, minsan mag-e-emo pa yan at iiyak-iyak). May mga ka-tropa din tayong sadyang mabigat ang talukap ng mga mata, kala mo hallow blocks yung nakapatong dahil hindi makadilat matapos ang kalahating araw ng pagtulog. Yung iba sadyang wala lang sa ulirat pagkagising, na-hibernate siguro yung utak nila habang tulog kaya pagkagising medyo mabagal pumik-up at nagha-hang. Pagkagising palang sa umaga, nakakapagod na, paano pa kaya ang pagkain ng BRUNCH (breakfast/lunch)?

Hassle din para sa mga tambay ang pagkain ng BRUNCH. Madalas paglabas ng kwarto, bubuksan niya ang takip sa lamesa at titingnan kung anong nakahain sa BRUNCH. Swerte niya kung maraming tira yung mga kasamahan niya sa bahay, malas naman kung naubusan siya (di lang alam ng mga tambay na sobrang nagpapasalamat ang mga magulang at kasamahan niya sa bahay dahil nakabawas siya sa gastusin, pagiging matipid, isang magandang ugali ng ating mga ka-tropa). Matapos ang pagkain ng brunch, maliligo na ang mga tropang tambayers, lalabas at gagawin ang signature pose nila, kundi ang umupo at tumabay. Kapag nangalay, uuwi ng bahay, iidlip hanggang sa magising na ng alas nuebe ng gabi. Kakain. Manunood ng TV hanggang hatinggabi o di naman kaya’y hanggang madaling araw. Matutulog ulit. Gigising ng tanghali…. At ulitin mo na lang basahin yung sinulat ko mula umpisa. Di tayo matatapos kung ikwekwento ko pa ang pangalawang araw. Ganoon at ganoon pa din ang gawain ng kaibigang tambay.

Nakakapagod ang matulog, kumain at matulog. Nakakangawit. Nakakangalay. Nakakahiya. Nakakawalang respeto. Kaya naman kilos kaibigan. Kung walang mahanap na trabaho, maraming paraan, magnegosyo, sumad-line, kumilos. Galaw galaw. Ang gulong iikot lang kung may magmamaneho ng sasakyan. Hindi kusang gugulong sa iyo ang swerte. Ika nga nila nasa Diyos ang awa, nasa tao ang gawa :D